Pamiętam to jak dziś. Moja pierwsza próba zrobienia gnocchi. Byłem przekonany, że to jakaś wyższa szkoła jazdy, włoska magia dostępna tylko dla wtajemniczonych nonn. Wyszły twarde jak kamienie, a ja prawie się poddałem. Ale coś kazało mi spróbować jeszcze raz. I wiesz co? Okazało się, że istnieją naprawdę proste przepisy…

Jest coś magicznego w połączeniu mięsistych, rozpadających się w ustach żeberek z kwaśną, aromatyczną kapustą. To danie, które kojarzy mi się z niedzielnym obiadem u babci, z zapachem unoszącym się w całym domu i obietnicą czegoś naprawdę wyjątkowego. Wiem, wiem, brzmi jak banał, ale serio – dobrze zrobione pieczone żeberka…

Pamiętam to jak dziś. Zapach gotujących się warzyw, unoszący się w całym domu, który zwiastował jedno – święta. Albo imieniny cioci. Albo po prostu niedzielę. W moim domu sałatka jarzynowa była zawsze. Bez niej stół wydawał się jakiś taki pusty, niekompletny. To nie jest tylko jedzenie. To wspomnienia, to tradycja…

Pamiętam ten dzień jak dziś. Siedziałam naprzeciwko lekarza, a on z kamienną twarzą oznajmił: “Woreczek żółciowy do usunięcia. Po operacji czeka panią dieta”. W mojej głowie pojawiły się obrazy jałowego, gotowanego kurczaka i rozgotowanej marchewki. Koniec ze smakiem, koniec z przyjemnością jedzenia. Byłam załamana. Ależ ja się wtedy myliłam! Okazało…